เปรียญธรรม ๙ ประโยค : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 368 / 742

ประโยค - ปฐมสัมผัสกาถากแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 123 การบอกกล่าวด้วยคำว่า "อุปฌาย์ ปจฺุญาภิม" ไม่ใช่เป็นการบอกกล่าวด้วยคำไวพจน์ การบอกกล่าวกิขา ย่อมมีได้ด้วยคำไวพจน์แห่งอาจารย์อย่างนี้ คือ :- ภิญาใด ให้พำ

เนื้อหานี้พูดถึงการบอกกล่าวในพระพุทธศาสนา โดยเน้นการใช้คำว่า 'อุปฌาย์ ปจฺุญาภิม' และ 'อาริยะ ปจฺุญาภิม' ที่เป็นการสื่อสารความรู้และความเข้าใจเกี่ยวกับการบรรพชาและอุปสมบทในฐานะของอาจารย์และสามเณร โดยมี

ประโยค - ปาฐกถาและปฐมมนต์ปาถากเขาแปล ภาค ๒ - หน้า 124 การบอกกล่าวด้วยคำว่า "อนุวาสิลิป ปุญญามิ" ไม่ใช่เป็นการบอกกล่าวด้วยคำไวพจน์ การบอกกล่าวสัญญา ย่อมมีได้ด้วยคำไวพจน์แห่ง อันตรายสักอย่างนี้ คือ :- ข

เนื้อหาเกี่ยวกับการบอกกล่าวและการให้อนุญาตในบริบทของพระภิกษุและสามเณร โดยมีการกล่าวถึงคำที่ใช้ในการบอกกล่าว ซึ่งเป็นการสื่อสารที่เกี่ยวข้องกับการอบรมและพิธีกรรมต่างๆ ในพระพุทธศาสนา การบอกกล่าวนั้นมีคว

ประโยค - ปฐมมนต์ปลาสักกาแปล ภาค ๒ - หน้า ที่ 125 การบอกกล่าวด้วยคำว่า "สรพุทธมาจิริ ปจจุามิ" ไม่ใช่เป็นการบอกกล่าวด้วยคำไหวพจน์ การบอกลักษณะ ย่อมมีได้ด้วยคำไหวพจน์ แห่งพระเพื่อนพรหมจรรย์นี้ คือ :- ขั

เนื้อหานี้อธิบายการบอกกล่าวในปฐมมนต์ปลาสักกา รวมไปถึงการใช้คำในการบอกกล่าวและลักษณะต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับพระเพื่อนพรหมจรรย์ เช่น การบอกด้วยคำว่า 'สรพุทธมาจิริ ปจจุามิ' และการใช้คำเฉพาะต่าง ๆ เช่น 'คี

ประโยค - ปฐมสัมผัสก าแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 126 การบอกลาด้วยคำว่า "อุบาสโก มิ ทาริณี" ไม่ใช่เป็นการบอกลาด้วยคำไวพจน์ การบอกลาด้วยคำไวพจน์ ย่อมมิได้ด้วยคำไวพจน์แห่งอุบาสกอย่างนี้ คือ :- เทวาวาจโก อุบาสโก

บทความนี้นำเสนอการบอกลาดด้วยคำว่า 'อุบาสโก มิ ทาริณี' ในบริบทของพุทธศาสนา และเน้นความสำคัญของคำเป็นที่พึ่ง นอกจากนี้ยังเกิดการกล่าวถึงความหมายและข้อคิดของอุบาสกที่มีบทบาทในศาสนา โดยเฉพาะการรักษาศีลและ

ประโยค : ปฐมสมันตาปาสาทกานแปล ภาค ๒ - หน้า ที่ 127 การบอกกล่าวด้วยคำว่า “อารามิโกติ มึ ธาริฐ” ไม่ใช่เป็น การบอกกล่าวด้วยไหวพจน์ การบอกลากิลา ย่อมมีได้ด้วยคำไหวพจน์แห่ง อารามิกะ (ผู้มานวัดหรือผู้รักษา

เนื้อหานี้อธิบายการใช้คำว่า “อารามิโกติ มึ ธาริฐ” เพื่อการบอกกล่าวในลักษณะต่างๆ ตั้งแต่การแสดงสถานะของผู้มานวัดหรือผู้รักษาสวน ไปจนถึงการเรียกชื่อสามเณรที่แสดงถึงบทบาทของตน โดยใช้คำไหวพจน์ที่เหมาะสมเพ

ประโยค ๓- ปฐมสมันดปลาสากแปล ภาค ๒- หน้าที่ 128 สามเณรเล็ก,' เปฏกฏิ ม ธาริฺ ท่านจงทรงจำข้าแจ้งว่า 'เป็น สามเณรปานกลาง,' โมณคลูโลติ "" ท่านจงทรงจำข้าแจ้งว่า 'เป็น สามเณรโค้ง, สมฺภูทุเทโสติ "" ท่านจง

บทนี้ให้ความรู้เกี่ยวกับการบอกกล่าวของสามเณรในพระพุทธศาสนา โดยมีการกำหนดความแตกต่างของตำแหน่งและสถานะของสามเณรที่ไม่เหมือนกัน เช่น สามเณรปานกลาง สามเณรโค้ง และสมฺภูทุเทส นอกจากนี้ยังมีการอธิบายถึงการใ

ประโยค - ปฐมสมันตปาสาทกแปล ภาค ๒ - หน้า ที่ 129 เป็นการบอกกล่าวด้วยคำไหวพจน์ การบอกกล่าวสักกา ยอมมีได้ด้วยคำไหวพจน์แห่งสาวเดียวอย่างนี้ คือ :- นิคคุณะสาธารโภ ม ธารทิ ท่านจงทราบจำพาข้าไว้ว่า 'เป็นสาว

บทความนี้กล่าวถึงการบอกกล่าวในพระพุทธศาสนาที่ใช้คำไหวพจน์ซึ่งจำเป็นในการแสดงตัวตนของสมณะ โดยมีการอธิบายลักษณะและความสำคัญของการใช้คำดังกล่าวเพื่อให้ผู้อ่านเข้าใจดีขึ้นว่าคำแสดงความมีตัวตนเป็นอย่างไร แ

ประโยค - ปฐมสมันตาปะทาแปล ภาค 2 - หน้าที่ 133 เมียดยื่นนับเพื่ออุทิศ แม้บอกลาแล้ว ก็ย่อมไม่เป็นอันบอกลา. สิกขาแม้บอกลาแล้วในสำนักของภิกษุผู้งชานครงั้นนั้น เมื่อภิกษุผูกวาณจะแน่น นั่นเข้า ก็ไม่มีอันบอ

เนื้อหาเกี่ยวกับการบอกลาในสิกขาที่ไม่ถือว่าเป็นการบอกลาสำหรับภิกษุในสำนักของเทวดาและมนุษย์ รวมถึงการเข้าใจในการบอกลาที่ไม่เหมือนกันในแต่ละกลุ่ม โดยเฉพาะอย่างยิ่งการบอกลาที่เกิดขึ้นในสำนักของคนที่มีปัญ

ประโยค - ปฐมสมันตาปาสกาแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 134 ไม่เข้าในไซร้ สังขา กิ๋งมไม่เป็นอันอลาเลย. พระผู้มีพระภาคเจ้า จะแทรงแสดงใจความนี้ จึงตรัสถามว่า "อริยบุคคล" เป็นคำما ในคำว่า "อริยบุคคล" เป็นคำณนั้น มีว

เนื้อหาในบทนี้เกี่ยวกับการอธิบายความหมายของ 'อริยบุคคล' ในพุทธศาสนา โดยมีการอธิบายภาษาและการสื่อสารของพระภิกษุที่ไม่สามารถเข้าใจภาษาอื่นหรือไม่รู้ในพุทธสมุยสิกขา บทความยังพูดถึงการอภิปรายเกี่ยวกับการใ

ประโยค - ปฐมสนับปลาสำคัญแปลภาค ๒ - หน้า 135 แก้วว่า "แม้ฉลาดพูดคำก่อนพลายเป็นคำอื่น ก็คิดอำนาจ ความเร็ว." แต่บุคคลผู้พลั้งพลาดังว่า "เราจำพูดอย่างหนึ่ง" พลาดไปพูดอย่างนี้ ถึงเพราะความที่ตนเป็นกัน เป็

บทนี้พูดถึงการพูดและการประกาศของภิกษุในศาสนาพุทธ โดยอธิบายถึงลักษณะของผู้ที่พูดไม่ชัดเจนและการมีอยู่ของผู้ที่มีความประสงค์ในการกล่าว แต่ก็ไม่สามารถทำให้ผู้ฟังเข้าใจได้ นอกจากนี้ยังเปรียบเทียบกับกลุ่มค

ประโยค - ปฐมบทแห่งเมนูธรรม [อรรถาธิบายความหมายแห่งเมนูธรรม] บัดนี้ เพื่อแสดงความใจความว่า "เมตตา ธ มู ปฏิวัตย" เป็นดัง พระผู้มีพระภาคองค์ จึงตรัสว่า "เมตตาธ มู นาม" เป็นดังนั้น มีวินิจฉัยดังนี้:- คำว

เนื้อหาเกี่ยวกับเมนูธรรมและการอธิบายความหมายของเมตตาธรรม โดยใช้คำว่า 'เมตตาธ มู นาม' เป็นตัวอย่าง ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของสัตยธรรมและเจตนาในการปฏิบัติธรรม. การพูดถึงธรรมชั่วและกรรมชั่วหยาบยังนำเ

ประโยค(๓) - ปฐมสมเด็จพระสาตกษาแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 137 นั่นแล ชื่อวา โอภากัณต์ กรรมมียังเป็นที่สุดนั่น ชื่อวาอูนธรรม กรรมมันชื่อว่าเป็นกรรม เพราะความเป็นกรรมที่ต้องทำในที่สุด คือในโอภากัณต์ปิดนั่น กรรม

เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงการนิยามกรรมและธรรมในแง่ของความเป็นคู่ และการมีส่วนร่วมของบุคคลในกรรมต่าง ๆ โดยให้ความสำคัญกับการทำความเข้าใจในการทำกรรมร่วมกัน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งในการพัฒนาความสัมพันธ์ของคน คู่บุ

ประโยค ๓- ปฐมสัมปทาในสติภาค ๒ - หน้า ที่ 138 เฉพาะ ด้วยอาการเพียงเท่านี้ เธอยอมถึงความทำลายแห่งศิล คือเป็นปราชญ์ [สติธมิมิไดฺฐาน ๕ บุญนิมิไดฺฐาน ๖] ก็บริจามิดของสติและบุญนี้ ในมิดาของสติ ได้ฐาน ๕ ค

เนื้อหาเกี่ยวกับปฐมสัมปทาในสติภาคที่ ๒ โดยมุ่งเน้นการวิเคราะห์การดำเนินการและการบรรลุผลภายในบริบทของสติและบุญ การเข้าสู่เส้นทางของการเป็นปราชญ์นั้นขึ้นอยู่กับการเชื่อมต่อของสติและกุศลภายใน ซึ่งรวมถึงก

ประโยค - ปฐมสัมผัสจากกาม: ภาค ๒ - หน้าที่ 139 (ในนิมิตของสตรี) เป็นอาบัติทุกฌา. แม้เมื่อสอดจน หรือปลายนี้มือและนิ้วหัวแม่มือเข้าไป (ในนิมิตของสตรี) ด้วยความยินดีในเมนู เป็นทุกฌาเช่นกัน. [ภิกษุเมื่อจะ

เนื้อหาบทนี้กล่าวถึงการอธิบายแนวทางของพระวินัยเกี่ยวกับการเคารพพระสัมมาสัมพุทธเจ้า การพิจารณาที่ดีในเหล่าศิษย์หลักจนถึงการทำความเข้าใจเกี่ยวกับกามและการปฏิบัติในทางที่ถูกต้อง นอกจากนี้ยังมีการเน้นถึงพ

ประโยค(3) - ปฐมสัมผัสวาสกาลที่แปล ภาค 2 - หน้าйн้ำ 140 "แล้ว" ดังนี้ เป็นผู้ไม่อธ่อเหตุเช่นนั้น ถึงพร้อมด้วยธีและโอฑัปปะ มีส่วนเปรียบดังพระศาสดา แล้วกล่าวเถิดขอแสดงนี้แหละ. จบบัญญัติฤทธิ์ฉลากบาท.

ประโยค - ปฐมสมันตาปลาแปลภาค 2 - หน้าที่ 141 อนุปฏิญญาวิชาการ [กำหนดสัตว์ที่เป็นวัตถุแห่งปราชญ์เป็นต้น] ในรวะแห่งอนุญญติ มิวินิจฉาดังนี้ :- บทว่ อนุครโม แปลว่า โดยกำหนดอย่างที่สุดทั้งหมด บทว่ ติรัจฉาน

บทความนี้กล่าวถึงการกำหนดประเภ TIFF ของสัตว์ที่เป็นวัตถุแห่งปราชญ์ในบริบทของวิชาการ โดยเฉพาะประเภทของสัตว์ที่ใช้ในการศึกษาและอธิบาย เช่น สัตว์มีสองเท้า และสัตว์วิจฉาณตัวเมียที่มีความสำคัญในด้านการศึกษ

ประโยค ๓ - ปฐมสนิทปลาสิกามาแปล ภาค ๒ - หน้าที่ ๑๔๓ [ปราชญ์ศัพท์เป็นไปในศิลนากับเป็นต้น] บทว่า ปราชญ์ ก็แปลว่า พ่ายแพ้แล้ว คือถึงแล้ว ซึ่งความ พ่ายแพ้ จริงอยู่ ปราชญ์ ศัพท์นี้ ย่อมเป็นไปในศิลนากบ อนิ

บทความนี้สำรวจความหมายและการตีความคำว่า 'ปราชญ์' ในบริบทของศิลนากบและการใช้งานในทางธรรม โดยเน้นถึงความหลากหลายในการอธิบายและสถานะของปราชญ์ในสังคมที่เกี่ยวข้องกับความพ่ายแพ้และความเข้าใจในธรรมธรรมชาติ

ประโยค(๓) - ปฐมฌานดปลาสักกะนแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 144 "เป็นปราชญ์" เพราะเหตุนี้เป็นผู้แพ้ คือถึงความแพ้. จริงอยู่ แม้ใน คัมภีร์รับวิราว พระผู้มีพระภาค ทรงหมายเนื้อความนี้: ตรรกว่า "อนาถติ" เราเรียกว่านั

บทความนี้พูดถึงความหมายของคำว่า 'ปราชญ์' ในบริบทของการแพ้และการถูกต้องสภาพธรรม โดยยกตัวอย่างจากพระคัมภีร์และวิเคราะห์ความสำคัญของการรักษาสิกขาขณะในสงวนศาสนา อธิบายความสำคัญของการเรียนรู้และความเข้าใจใ

ประโยค) ปฐมสัมมาปะกาศภาค ๒ - หน้า 145 ความเป็นธรรมที่กุ้งทั้งหลายผู้ได้รับตะ กำหนดด้วยสัมมา จะพึงทำร่วมกัน อันนี้ ปฐมโมกขทัส ทั้ง ๕ อย่าง ชื่อว่าอุเทสเดียวกัน เพราะความเป็นอุเทสที้จะพึงสนใจกับกัน ส่วน

บทนี้สื่อถึงการรวมกันของบุคคลภายใต้ความเป็นธรรม โดยการนำเสนออนุวัตคือทรรศนะที่เกี่ยวข้องกับสักขาบและการจัดแบ่งผู้หญิงตามลักษณะทางธรรม พระผู้มีพระภาคจึงได้แสดงให้เห็นว่าสิ่งเหล่านี้มีความสำคัญต่อการศึก

ประโยค - ปฐมสมันปลาสำคัญแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 146 ในคำว่า "หญิง ๑ จำพวก" เป็นคำนี้มีสัตว์ ๑๒ จำพวก ซึ่งเป็นทั้งดินสมุด อันเป็นวัดดูแห่งปราชญ์ คือ สตรี ๓ จำพวก อุดโภชญาณ ๓ จำพวก มันทะรา ๓ จำพวก นุบัง ๓ จ

ในเนื้อหานี้พูดถึงการจำแนกสัตว์และหญิงตามประเภทต่างๆ รวมถึงความสำคัญของมรรครที่เกี่ยวข้องกับมนุษย์ โดยแบ่งแยกออกเป็น ๓๑ มรรคร และการกล่าวถึงภิกษุที่เสพเมถุนโดยมีการปฏิบัติตามคำสอนของพระผู้พระภาค. เนื้